Vanmorgen na ons ontbijtje na drie nachten Moab hebben we onze reis weer vervolgd. We gaan richting Monument Valley, wat als decor gediend heeft bij tientallen films en vele commercials.
Onderweg bezoeken we ook nog een aantal bezienswaardigheden. De eerste die we tegenkomen is Hole in the Rock, net na Moab. Hier kun je een huis bezichtigen die met de hand uitgehouwen is uit een enorme rots. Het heeft twintig jaar geduurd voor dit af was.
Vervolgens zijn we verder gereden. De volgende bezienswaardigheid die we tegenkwamen is Goosenecks State Park. Daar keken we naar de San Juan River die zo’n 300 meter beneden ons een aantal grote bochten maakt; over een afstand van hemelsbreed 2 kilometer is de rivier maar liefst 10 kilometer lang.
Daarna naar Mexican Hat. Je ziet daar een rots waarop zich een sombrero, een mexicaanse hoed heeft gevormd.
Een half uurtje verder zagen we in de verte Monument Valley opdoemen. Door het lezen van de vele reisverhalen kregen we de tip om een fotostop te maken bij milemarker 13 voor een mooi uitzicht op Monument Valley. Midden op de weg hebben we een foto van ons twee laten maken.
Monument Valley is een Navajo Nation Tribal Park, dat betekent dat het behoort tot het grondgebied dat wordt beheerd door de Navajo Indianen. Sommige families wonen al generaties lang in dit gebied en zij houden de tradities van hun voorouders in ere. Voor deze Indianen vormt het toerisme een belangrijke vorm van inkomsten.
In Monument Valley zie je een woestijnlandschap. Dit is omgeven door eenzame rode rotsen, in de lege, weidse vlakte, Het grootste deel van het park ligt in Arizona, de meest noordelijke punt hoort bij de staat Utah.
Miljoenen jaren geleden bevonden zich in dit gebied veel meer rotsen, die bestonden uit diverse soorten gesteente. De zachtere lagen zijn door erosie weggesleten, waardoor zich de zogenaamde mesa’s hebben gevormd. Dit zijn brede rotsen die aan de bovenkant plat zijn. Het voortdurende erosieproces zorgt ervoor dat ook een mesa zeer langzaam wegslijt. De hardere bovenlaag slijt minder snel dan de zachtere zijkanten, een mesa wordt daardoor dus steeds smaller. Als de breedte van rots uiteindelijk kleiner is dan de hoogte, is het niet langer een mesa, maar een butte. Ook de butte slijt langzaam weg, totdat er een spire overblijft, een rotsnaald. Die uiteindelijk langzaam geheel zal verdwijnen.
Via een 17 mijl lange Valley Drive met diverse uitkijkpunten krijg je een veel beter beeld van de omgeving. De weg is in een matige conditie met veel hobbels en gaten in de weg.
Nadat we s'middags in het restaurant wat gegeten hebben zijn we een rondrit gaan maken met een Navajo Indiaan via Monument Valley Tours. Met een jeep zijn we het gebied ingegaan. Met deze tour komen we ook op plekken waar je niet met je eigen auto mag komen. Tijdens de tour hoor je een hoop informatie over de omgeving en het ontstaan van de rotsformaties.
Aan het begin van de route kom je bij een stopplaats vanwaar je een spectaculair mooi zicht hebt op drie van de meest bekende buttes: West Mitten, East Mitten en Merrick Butte. Deze drie rotsen zijn ongeveer 300 meter hoog.
Voorbij de 235 meter hoge Elephant Butte zie je drie dicht bij elkaar staande spires, die samen The Three Sisters worden genoemd.
De weg loopt nu tussen diverse andere schitterende rotsen door, zoals de Thunderbird Mesa, de immens grote Rain God Mesa en Totem Pole.
Ook kom je bij uitkijkpunten vanwaar je de verder weg gelegen rotsen kunt zien. Een van de meest indrukwekkende uitkijkpunten is Artist Point, vanwaar je een weids uitzicht hebt over de vallei.
Ook hebben we tekeningen in de rotsen gezien.
Het was een hele belevenis. We zijn flink door elkaar gehusselt. En wat een stof hebben we over ons heen gehad. Maar geweldig was het wel!
We slapen vannacht in The View hotel. Het hotel ligt in het park zelf en ligt boven op een rots die uitkijkt op drie bekende buttens, zoals hierboven beschreven.
s' Avonds hebben we lekker in onze hotelkamer gegeten. Het eten in het restaurant vanmiddag was veel te veel, dus hadden we voor het eerst deze vakantie een doggie bag gevraagd. Ook hebben we nog naar de zonsondergang gekeken. Vandaag is het precies
volle maan.
Morgen staat de rit naar de Grand Canyon op het programma. Maar eerst morgenvroeg de zonsopgang bekijken.
Vervolgens zijn we verder gereden. De volgende bezienswaardigheid die we tegenkwamen is Goosenecks State Park. Daar keken we naar de San Juan River die zo’n 300 meter beneden ons een aantal grote bochten maakt; over een afstand van hemelsbreed 2 kilometer is de rivier maar liefst 10 kilometer lang.
Daarna naar Mexican Hat. Je ziet daar een rots waarop zich een sombrero, een mexicaanse hoed heeft gevormd.
Een half uurtje verder zagen we in de verte Monument Valley opdoemen. Door het lezen van de vele reisverhalen kregen we de tip om een fotostop te maken bij milemarker 13 voor een mooi uitzicht op Monument Valley. Midden op de weg hebben we een foto van ons twee laten maken.
Monument Valley is een Navajo Nation Tribal Park, dat betekent dat het behoort tot het grondgebied dat wordt beheerd door de Navajo Indianen. Sommige families wonen al generaties lang in dit gebied en zij houden de tradities van hun voorouders in ere. Voor deze Indianen vormt het toerisme een belangrijke vorm van inkomsten.
In Monument Valley zie je een woestijnlandschap. Dit is omgeven door eenzame rode rotsen, in de lege, weidse vlakte, Het grootste deel van het park ligt in Arizona, de meest noordelijke punt hoort bij de staat Utah.
Miljoenen jaren geleden bevonden zich in dit gebied veel meer rotsen, die bestonden uit diverse soorten gesteente. De zachtere lagen zijn door erosie weggesleten, waardoor zich de zogenaamde mesa’s hebben gevormd. Dit zijn brede rotsen die aan de bovenkant plat zijn. Het voortdurende erosieproces zorgt ervoor dat ook een mesa zeer langzaam wegslijt. De hardere bovenlaag slijt minder snel dan de zachtere zijkanten, een mesa wordt daardoor dus steeds smaller. Als de breedte van rots uiteindelijk kleiner is dan de hoogte, is het niet langer een mesa, maar een butte. Ook de butte slijt langzaam weg, totdat er een spire overblijft, een rotsnaald. Die uiteindelijk langzaam geheel zal verdwijnen.
Via een 17 mijl lange Valley Drive met diverse uitkijkpunten krijg je een veel beter beeld van de omgeving. De weg is in een matige conditie met veel hobbels en gaten in de weg.
Nadat we s'middags in het restaurant wat gegeten hebben zijn we een rondrit gaan maken met een Navajo Indiaan via Monument Valley Tours. Met een jeep zijn we het gebied ingegaan. Met deze tour komen we ook op plekken waar je niet met je eigen auto mag komen. Tijdens de tour hoor je een hoop informatie over de omgeving en het ontstaan van de rotsformaties.
Aan het begin van de route kom je bij een stopplaats vanwaar je een spectaculair mooi zicht hebt op drie van de meest bekende buttes: West Mitten, East Mitten en Merrick Butte. Deze drie rotsen zijn ongeveer 300 meter hoog.
Voorbij de 235 meter hoge Elephant Butte zie je drie dicht bij elkaar staande spires, die samen The Three Sisters worden genoemd.
De weg loopt nu tussen diverse andere schitterende rotsen door, zoals de Thunderbird Mesa, de immens grote Rain God Mesa en Totem Pole.
Ook kom je bij uitkijkpunten vanwaar je de verder weg gelegen rotsen kunt zien. Een van de meest indrukwekkende uitkijkpunten is Artist Point, vanwaar je een weids uitzicht hebt over de vallei.
Ook hebben we tekeningen in de rotsen gezien.
Het was een hele belevenis. We zijn flink door elkaar gehusselt. En wat een stof hebben we over ons heen gehad. Maar geweldig was het wel!
We slapen vannacht in The View hotel. Het hotel ligt in het park zelf en ligt boven op een rots die uitkijkt op drie bekende buttens, zoals hierboven beschreven.
s' Avonds hebben we lekker in onze hotelkamer gegeten. Het eten in het restaurant vanmiddag was veel te veel, dus hadden we voor het eerst deze vakantie een doggie bag gevraagd. Ook hebben we nog naar de zonsondergang gekeken. Vandaag is het precies
volle maan.
Morgen staat de rit naar de Grand Canyon op het programma. Maar eerst morgenvroeg de zonsopgang bekijken.
